Γράφει ο Αθανάσιος Καμηλάρης

Έτυχε στα 66 μου να ξανασυζητώ το Παλαιστινιακό και χαίρομαι που σαν “αιρετικός” και δακτυλοδεικτούμενος της 10 ετίας του 1980, δικαιώνομαι.

Έχω χορτάσει πολύ “μαντήλα” στα φοιτητικά μου χρόνια στα αμφιθέατρα.

Γεγονός είναι ότι τότε όποιος τολμούσε να πει καλή κουβέντα για το Ισραήλ, αυτομάτως έμπαινε στην λίστα των αντιδραστικών και έμενε στοχοποιημένος από τους “προοδευτικούς” που τότε κυριαρχούσαν στα Πανεπιστήμια.

Σαν Λαός οι Έλληνες πάντα λειτουργούσαμε συναισθηματικά και πάντα θέλαμε να παίρνουμε το μέρος των αδυνάτων.
Τα ΜΜΕ της εποχής φρόντιζαν καλά γι αυτό και το πετύχαιναν σε μεγάλο βαθμό.

Έτσι λοιπόν νοιώθαμε πιό κοντά στους Παλαιστινίους, χωρίς να καταλαβαίνουμε την ζημιά που κάναμε στις σχέσεις μας με τα δυτικά Κράτη.
Παρ’ ολα αυτά δεν αποφύγαμε δεκάδες τρομοκρατικές ενέργειες Παλαιστινίων στην Πατρίδα μας!

Υποστηρίζαμε έναν Λάο που μέσα στην κακομοιριά και την αβεβαιότητα της ύπαρξής του είχε την πολυτέλεια να αλληλοεξοντώνεται με δύο κύριες οργανώσεις που τα όριά τους από την τρομοκρατία ήταν ανέκαθεν δυσδιάκριτα.
– Οι της Φατάχ εξόντωναν τα στελέχη της Χαμάς και αντιστρόφως.
– Οι εκλογές τους ήταν ανέκαθεν κωμωδία.

Από την άλλη το Κράτος του Ισραήλ, “σφήνα” στα Αραβικά Κράτη της περιοχής, κατόρθωσε μετά από πολλές συγκρούσεις να επιβιώσει και να πετύχει την υποστήριξη της πλειοψηφίας του Δυτικού κόσμου.

Κατάφερε σήμερα το Ισραήλ να έχει συμμάχους Αραβικές Χώρες που πρίν από μερικές δεκαετίες ήταν σε πόλεμο.
Ένα Κράτος με 10 πολιτικά κόμματα και με 99% κυβερνήσεις συνεργασίας, καταφέρνει να έχει την ισχύ υπερδύναμης με πληθυσμό που θα χωρούσε άνετα σε κάποια επαρχία οποιασδήποτε Αραβικής Χώρας.

Το μυστικό του;
Ποτέ δεν έκαναν την εξωτερική πολιτική και την Εθνική ασφάλεια πολιτικό εσωτερικό ζήτημα!
Ευτυχώς που οι κυβερνήσεις μας από το 2008 και μετά ξεκίνησαν και αναβάθμιζαν συνεχώς τις σχέσεις μας με το Ισραήλ, γιατί με την εξέλιξη της συμπεριφοράς του Ερντογάν, χωρίς την συμμαχία με το Ισραήλ, Ελλάδα και Κύπρος θα είχαν προβλήματα.

Σήμερα οι σχέσεις μας με το Ισραήλ, είνα καλύτερες από οποιαδήποτε άλλη περίοδο.
Παρέμειναν βέβαια το αγκυλωμένο ΚΚΕ, οι Συριζαίοι της συνιστώσας της “μαντήλας” και 4-5 γραφικοί δήμαρχοι στις απόψεις τους, αλλά αυτοί πλεόν είναι το γραφικό κομμάτι της επικαιρότητας.