Πήγε, δεν είδε (οι μουσαμάδες έχουν ξηλωθεί εδώ και μια διετία), αλλά «no problem», μίλησε και απήλθε από την Θεσσαλονίκη και τη ΔΕΘ ο κ. Αλέξης Τσίπρας και για μια ακόμη φορά επιβεβαίωσε απολύτως τη φράση «δεν έχει σημασία πόσο ψεύτης είμαι εγώ, αλλά πόσο ηλίθιοι είστε εσείς».

Του Χρήστου Υφαντή

Περιφέροντας ανά χείρας ένα αφήγημα «Θεσσαλονίκη Νο απροσδιόριστο», ένα κατάλογο από ανερμάτιστες υποσχέσεις «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά», έδειξε ότι δεν χαμπαριάζει το παραμικρό από την εγγενή αναξιοπιστία των κατά καιρούς υποσχέσεων του ή των κυβερνητικών του προγραμμάτων, δεν κώλωσε, ούτε όταν ντράπηκε κι η ντροπή με αυτά που είπε, τα είπε ντούρος και αγέρωχος, βέβαιος ότι στο ακροατήριο του υπάρχει ικανός αριθμός «πρόθυμων» που τα ακούν και ένας ικανότερος αριθμός υπηκόων που τα πιστεύουν.

Ο κ. Τσίπρας γνώριζε πριν ξεκινήσει για τη Θεσσαλονίκη πως οι διάφορες υποσχέσεις που του ετοίμασαν οι πονηροί γραφιάδες να πει, ως αντιπολιτευτικά πυροτεχνήματα, ήταν «πλίνθοι και λίθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμένα», δεν είχαν καμία τύχη να προκαλέσουν την παραμικρή θετική αντίδραση στην κοινωνία των πολιτών.

Γνώριζε άριστα πως όσα θα πει για παροχές, όσα θα διακηρύξει ως υποσχέσεις, όσα θα συνδέσει με μια νέα κυβερνητική θητεία δική του και του ΣΥΡΙΖΑ θα διεγείρουν μνήμες και συνειδήσεις και θα ξαναφέρουν στην επιφάνεια τις παλιές αμαρτίες που δεν έχουν ξεχαστεί ακόμη, αλλά το διέπραξε με πολλή χαρά και περισσότερη ελπίδα.

Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ γνώριζε, ακόμη, πως κάποιες από τις αναφορές του θα προκαλέσουν σκληρές απαντήσεις τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την κοινωνία, αλλά φόρεσε το καλό του χαμόγελο και ξεστόμισε εκείνες τις τρομοκρατικές αναφορές στην μεσαία τάξη από την οποία ο ίδιος προέρχεται και συνεπώς την καταλαβαίνει, ούτε καν στάθηκε στις δημόσιες αναφορές Τσακαλώτου – Χουλιαράκη τον Νοέμβριο του 2017, όταν ευθέως δήλωναν στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής πως «ο ΣΥΡΙΖΑ συνειδητά υπερφορολόγησε τη μεσαία τάξη για εθνικούς λόγους».

Όλα αυτά ήταν η μόστρα, το περίγραμμα, η μπουζουριέρα που χρειάζονταν για να περάσει το βασικό του μήνυμα «εγώ ειμί ο διάδοχος του Ανδρέα, ουκ έσονταί σοι διάδοχοι έτεροι πλην εμού».

Σε φόντο καταπράσινο, με ολίγην από ήλιο του ΠΑΣΟΚ και περισσότερη από Ανδρέα Παπανδρέου, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε κανένα απολύτως πρόβλημα να κατακλέψει χρώματα, ήχους και συνθήματα από την ιστορική πασοκική παράδοση, να οικειοποιηθεί τις όποιες πολιτικές επιτυχίες του χώρου.

Ο κ. Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη ανέβηκε για να καταθέσει δημόσια και πανηγυρικά πως «είναι το νέο ΠΑΣΟΚ στη θέση του παλιού, του αμαρτωλού και δικαίως καθημαγμένου», πως ό,τι πράσινο κυκλοφορεί μπορεί εύκολα και το απορροφά μέχρι που το κάνει φόντο στο βήμα της ομιλίας του και τίτλο στην ΑΥΓΗ, πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να επιβιώνει ακόμη ο παλιός σοσιαλιστικός χώρος, ότι αυτός είναι ο μοναδικός σοσιαλιστής, αυτός κατέχει το know how, γι’ αυτόν λάμπει ο ήλιος ο πράσινος. Την επόμενη φορά να χρειαστεί θα παιανίζει στην αίθουσα κι ο «ύμνος» του κραταιού ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα απομεινάρι μιας εποχής παροχών και ηρωισμού για την εγχώρια κεντροαριστερά.

Ο Τσίπρας «δήλωσε» ευθέως και χωρίς περιστροφές ότι μπορεί να εγγυηθεί την επάνοδο στη δεκαετία του ογδόντα και να κάνει τα όνειρα να πάρουν εκδίκηση.

Μην εκπλαγείτε αν μόλις πιάσουν τα κρύα φορέσει ζιβάγκο, παραγγέλνει VAT69, αναστήσει την μεγάλη Ρίτα Σακελλαρίου, βρει τρόπο να ξαναφέρει στη ζωή την κορυφαία Σωτηρία Μπέλλου και κάπου από κάποια κρυφή είσοδο εμφανιστούν στην αίθουσα ο Γιάσερ Αραφάτ κι ο Μουαμάρ Καντάφι.

Κουτσόγιωργα δεν χρειάζεται να ψάξει τον βρήκε ήδη, ο Νίκος Παππάς είναι ταμάμ για το ρόλο, ο Παπαγγελόπουλος ζει ακόμη, κάπου θα τριγυρνάει κι ο Τσοβόλας (ο Τσακαλώτος δεν κάνει για το ρόλο) για Λαλιώτη κόβω τον Τζανακόπουλο και για Βάσω την Αχτσιόγλου!

Φωτόπουλοι και λοιπές δημοκρατικές συνδικαλιστικές δυνάμεις είναι με το όπλο παραπόδα για το ρεσάλτο στις άλλοτε κραταιές ΔΕΚΟ, «ο γιος του αποστάτη» είναι πρωθυπουργός, εμπρός λοιπόν για ένα νέο 1993 με τον Τσίπρα μπροστινό και την Περιστέρα στο παραθύρι…

Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει άριστα πως έχει μια και μόνη επιλογή για να παραμείνει στο παιχνίδι της κυβερνητικής διαδοχής. Να αλώσει, με οποιοδήποτε τρόπο, ό,τι έχει απομείνει από την ιστορική σοσιαλιστική συνιστώσα στη χώρα, ώστε και τη δική του επιρροή να διευρύνει και την επέκταση του Μητσοτάκη προς το κέντρο να ανακόψει.

Το πρώτο εικαστικό και πολιτικό αποτέλεσμα της απόπειρας αυτής αποδείχθηκε κωμικό. Στη θέα του Τσίπρα με δανεική τη φωνή του Ανδρέα, το καταπράσινο φόντο, την πράσινη «νέα αρχή» και την «ελευθέρας βοσκής» ΑΥΓΗ γέλασαν και τα πόμολα από τις αίθουσες στη ΔΕΘ.

Καταγράφτηκε όμως η προσπάθεια κι αυτό μετράει. Θα επανέλθει με την πρώτη ευκαιρία ο Τσίπρας. Μπορεί να καταντάει γραφικός, αλλά δεν έχει τίποτε να χάσει πέρα από τις αλυσίδες του 20% και την επικοινωνιακή κακομοιριά του δεύτερου και καταϊδρωμένου.

Όπως είπαμε «δεν έχει σημασία πόσο ψεύτης είναι αυτός αλλά πόσο ηλίθιοι είναι οι άλλοι»…

Source link

?timestamp=273249">