Γράφει ο Αθανάσιος Καμηλάρης

Είναι σημαντικό λάθος όταν κάνουμε πολιτικές εκτιμήσεις να κρίνουμε εξ ιδίων τα αλλότρια.
Όσοι έχουμε χόμπυ ή μανία την ενασχόληση με την πολιτική θα πρέπει να λαμβάνουμε υπ’όψη ότι ένα μεγάλο ποσοστό των πολιτών είναι συνειδητά απολίτικο και ότι όλες οι ψήφοι έχουν την ίδια αξία.
Αυτοί οι πολίτες αποτελούν αυτό που οι πολιτικοί αναλυτές ονομάζουν “μεσαίο χώρο“.

– Αυτοί οι πολίτες ασχολούνται κυρίως με την καθημερινότητά τους, βλέπουν ένα δελτίο ειδήσεων την ημέρα και σερφάρουν στα ΜΚΔ βλέποντας απόψεις χωρίς να συμμετέχουν σε συνομιλίες και αντιπαραθέσεις.
– Αυτοί οι πολίτες είναι συνήθως που βγάζουν κυβερνήσεις.

Γιατί λοιπόν το 2019 αυτοί οι πολίτες εξέλεξαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη?
Είχαν μέτρο κυβερνητικής εμπειρίας από αυτόν?
ΟΧΙ.
Τον εξέλεξαν απογοητευμένοι από την διακυβέρνηση Τσίπρα και με την ελπίδα ότι θα βελτιώσει την καθημερινότητά τους και θα επέλθει κάποιο ήθος στον πολιτικό διάλογο.

Όσο αφορά το πρώτο ήδη έχουμε καλύτερα αποτελέσματα παρά τις τόσες κρίσεις που αντιμετώπισε αυτή η κυβέρνηση.
Απομένει το δεύτερο.
Είναι γεγονός ότι όπως στο τανγκό έτσι και στον πολιτικό διάλογο για να γίνει πράξη ο πολιτικός πολιτισμός χρειάζεται και η άλλη πλευρά.

Στην σημερινή συγκυρία η άλλη πλευρά δεν δείχνει ότι έχει τέτοια διάθεση γιατί ο πολιτικός πολιτισμός απαιτεί επιχειρήματα αντί χαρακτηρισμών και δεν φαίνεται να διαθέτουν.
Προσπερνώ ότι και κατά δήλωση κορυφαίων στελεχών, η κανονικότητα και η ηρεμία δεν τους συμφέρει.
Τί απομένει λοιπόν?
Απομένει η Κυβέρνηση και η Παράταξη της Ν.Δ. να κοιτάξει τα του οίκου της.

Ακούω δικαιολογημένες απόψεις ότι γιατί η Αριστερά εκφράζεται όπου και όπως θέλει με τα στελέχη της χωρίς να αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα και όταν κάποιο στέλεχος ή βουλευτής της Ν.Δ. ξεφύγει και πεί κάτι βαρύ, υφίσταται αμέσως αυστηρές κυρώσεις.
Άλλοι το ονομάζουν “διαχρονική φοβία” πρός την Αριστερά και άλλοι “ιδεολολογική μετατόπιση”.
Τίποτε από τα δύο δεν ισχύει.
Είναι συνειδητή επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Εάν τα στελέχη της Ν.Δ. έκαναν τα ίδια χωρίς επιπτώσεις και σαν επιχείρημα είχαν ότι “και οι άλλοι τα ίδια κάνουν”, να είστε σίγουροι ότι αυτός ο μεσαίος χώρος δεν θα στήριζε σήμερα την κυβέρνηση 2 χρόνια μετά τις εκλογές.
Ιστορικά δεν έχει ξανασυμβεί αυτό από τότε που έχουμε τις δημοσκοπήσεις.

Η Αριστερά στην Ευρώπη δεν νικήθηκε από τις κοκκορομαχίες στελεχών αλλά από την ανάπτυξη, την βελτιώση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, την συνεχή αξιολόγηση και τον πολιτισμό.
Δεν έχει να φοβηθεί τίποτε και από κανέναν αυτός που είναι καβάλα στο άλογο και η ευπρέπεια στον πολιτικό λόγο και τον δημόσιο βίο είναι συνειδητή επιλογή της Ν.Δ.

Αυτό θα συνεκτιμηθεί από τους πολίτες στις εκλογές που στο κάτω-κάτω έχουν και τον τελευταίο λόγο.