Γράφει ο Αθανάσιος Καμηλάρης

Μέχρι τώρα δεν είχα κάνει αρνητικό σχόλιο για τον Ανδρουλάκη ελπίζοντας ότι θα επιλέξει να ταχθεί στο αντισύριζα μέτωπο.
Παρέβλεψα ορισμένες υπερβολές του στα πλαίσια του αντιπολιτευτικού λόγου.
Μετά όμως τις δηλώσεις του αρμοδίου τομεάρχη ότι “Ο Μητσοτάκης έκαψε την Πάρνηθα και την Πεντέλη”, μετά από την εκμετάλλευση ενός θέματος του 2019 σχετικά με την παρακολούθηση του τηλεφώνου του και την προχθεσινή ομιλία του στα Χανιά, βλέπω ότι η ρητορική του βασίζεται σε αραχνιασμένα φαντάσματα του 1981 και στοχεύει στο ίδιο κοινό που στηρίζει σήμερα των Συριζα.

Θα έπρεπε να τρίβω τα χέρια μου σαν Νεοδημοκράτης για αυτήν του την επιλογή, καθώς από τις δημοσκοπήσεις φαίνεται ότι μεγάλο ποσοστό των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ βλέπουν θετικά μια συνεργασία με την Ν.Δ. και στην πλειοψηφία τους επικροτούν τις προσπάθειες της κυβέρνησης.
Έλα όμως που πίσω από τα κομματικά οφέλη υπάρχει μια Πατρίδα που χρειάζεται σε αυτήν την πολύ δύσκολη συγκυρία ένα μέτωπο κατά του λαϊκισμού, βλέποντας τα όσα συμβαίνουν στις γειτονικές μας Χώρες.

Ακόμη και εάν το ΠΑΣΟΚ πάρει από τον Συριζα αυτές τις δυνάμεις του λαϊκισμού, αριθμητικά μπορεί να οφεληθεί αλλά θα αποκτήσει βαρίδια για την μετέπειτα πολιτική του.

Υπάρχει ακόμη πολύς χρόνος μέχρι τις εκλογές για να αναθεωρήσει τον ΠΑΣΟΚ την στάση του και ελπίζω να προσέλθει στο τραπέζι της σημερινής πραγματικότητας.
Με συνθήματα του 1981 δεν έχει μέλλον.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here