Lock down

Γράφει ο Αθανάσιος Καμηλάρης

Ένα μέτρο που “παίζει” στην ζωή μας από την αρχή της πανδημίας.

Ήταν το μόνο όπλο που είχαν όλες οι κυβερνήσεις στον κόσμο για τον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού, ελλείψει εμβολίων και φαρμάκων.

Στην αρχή εφαρμόστηκε και τηρήθηκε από τους πολίτες και τα αποτελέσματά του ήταν φανερά.

Με την πάροδο του χρόνου ξέφτισε είτε από την κόπωση των πολιτών είτε γιατί οι “πονηροί” βρήκαν τρόπους να το παραβιάζουν.

Όποιος σήμερα μιλήσει ότι έχουμε lock down μάλλον δεν βλέπει και δεν κυκλοφορεί πουθενά.

Το “μάρμαρο” το πληρώνουν οι υπεύθυνοι πολίτες και οι επαγγελματίες χωρίς να βλέπουν σημαντική υποχώρηση των κρουσμάτων.

Το θετικό είναι ότι δεν βλέπουμε την πίεση στο ΕΣΥ που βλέπαμε την περίοδο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2020.
Τότε με τα ίδια περίπου κρούσματα είχαμε 750 πολίτες στις ΜΕΘ και 100 – 150 θανάτους την ημέρα.

Αυτό μπορεί να οφείλεται σε πολλούς λόγους.
Στα πολλά τεστ που γίνονται, στην αποκτηθείσα εμπειρία των γιατρών, στο ότι έχουν ήδη εμβολιασθεί πολλοί ηλικιωμένοι και σε άλλους λόγους που δεν γνωρίζω.
Η στροφή σε πιό έξυπνες λύσεις είναι πλέον μονόδρομος.

Προσωπική μου άποψη είναι ότι μπορούν να ανοίξουν τώρα πολλές δραστηριότητες με κανόνες και πολύ πιό αυστηρά πρόστιμα για την σωστή χρήση της μάσκας.

Τι να το κάνουμε όταν είναι κλειστά τα καφέ και η εστίαση και να μαζεύονται στα σπίτια και τις πλατείες χωρίς κανένα μέτρο προστασίας;

Όσο προχωρούν οι εμβολιασμοί, τόσο θα μειώνεται και η πίεση στο ΕΣΥ που είναι και το ζητούμενο.

Γνωρίζω ότι το άνοιγμα είναι πολύ πιό δύσκολο εγχείρημα από το κλείσιμο και πιστεύω να βρούν οι ειδικοί τον σωστό τρόπο.