Γράφει ο Αθανάσιος Καμηλάρης

Όσοι νόμοι και να ψηφιστούν για την Παιδεία, εάν δεν αλλάξει νοοτροπία το Πανεπιστημιακό κατεστημένο δεν πρόκειται να δούμε αποτέλεσμα.

Ο νομοθέτης έδωσε αυτονομία και αυτοδιαχείρηση στα Πανεπιστήμια θεωρώντας ότι έχει να κάνει με Ακαδημαϊκούς που θα λειτουργούν πρός όφελος της εκπαίδευσης και της έρευνας.
Η πραγματικότητα απέδειξε ότι στην πλειοψηφία πρόκειται για μιά ακόμη συντεχνία που λειτουργεί, πέρα και πάνω από την αποστολή που έχει!

Οι φωτεινές εξαιρέσεις είναι αυτές που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Όσο επικίνδυνο είναι να αποφασίζει για τα Πανεπιστήμια η εκάστοτε πολιτική εξουσία, το ίδιο επικίνδυνο είναι η λειτουργία τους να εξαρτάται από κλειστές ομάδες Πανεπιστημιακών χωρίς καμία αξιολόγηση!

Δεν γνωρίζω πώς μπορεί να επιτευχθεί η χρυσή τομή, αλλά επιτέλους κάποιος θα πρέπει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα κατάματα.

Το να ρίχνουμε για χρόνια το πρόβλημα κάτω από το χαλί, ασφαλώς και δεν αποτελεί την ενδεδειγμένη λύση.