Αρχική Πολιτική Η τελευταία ομιλία του Ευάγγελου Βενιζέλου στη Βουλή

Η τελευταία ομιλία του Ευάγγελου Βενιζέλου στη Βουλή

«Η σημερινή συνεδρίαση είναι η τελευταία που συμμετέχω στο σώμα καθώς είναι βέβαιο ότι δεν θα είμαι μέλος της βουλής της επόμενης περιόδου. Ζήτησα το λόγο, παρότι η ομάδα που εξακολουθώ να ανήκω έχει δηλώσει ότι απέχει, για να πω μερικά λόγια αποχαιρετισμού», είπε ο πρώην υπουργός Ευάγγελος Βενιζέλος.

«Συμβαίνει όμως σήμερα η Ολομέλεια να συζητά και να καλείται να ψηφίσει δύο θεμελιώδη νομοθετήματα» συνέχισε ο κ. Βενιζέλος σημειώνοντας ότι έχει «υποχρέωση όχι τόσο κοινοβουλευτική αλλά επιστημονική».

«Δεν θα είμαι μέλος της επόμενης Βουλής, είμαι όμως και θα είμαι πάντα μάχιμος και ενεργός πολίτης και πιστεύω ότι αυτό είναι ό,τι σημαντικότερο μπορεί να κάνει κάποιος σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα όπως το δικό μας.

Σας ευχαριστώ.»https://t.co/eyJQ6Z6hW4


— Evangelos Venizelos (@EVenizelos) June 6, 2019

«Αυτά τα νομοθετήματα λειτούργησαν επι δεκαετίες ως υποδειγματικά νομοθετήματα αλλά σταδιακά ιδίως προς ποινικό κώδικα διασπάστικε η συνοχή. Προέκυψε πληθωρισμός επιβαλλόμενων ποινών. Τελικά φθάσαμε σε φαινόμενο ανησυχητικό που προσβάλει κράτος δικαίου να προσβάλλεται η αρχή της αναλογικότητας στην αξιολόγηση έννομων αγαθών. Υπάρχουν έννομα αγαθά που προστατεύονται με αυστηρές ποινές ενώ  είναι ήσσονος σημασίας σε σχέση με άλλα» τόνισε ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Είναι «αναγκαίος ο εξορθολογισμός των ποινικών κωδίκων» υπογράμμισε ο κ. Βενιζέλος και συμπλήρωσε: «Αν έπρεπε να κρατήσετε μια διάταξη είναι

προς το υπουργείου Εξωτερικών της Γερμανίας και θέλω να είμαι ευθύς:  από πλευράς ελληνικής Βουλής ξεκαθαρίζουμε ότι το σύνολο των αξιώσεων που περιγράφονται στην ρηματική διακοίνωση παραμένουν ενεργές και απαράγραπτες και πρέπει να αντιμετωπιστούν με μεγαλύτερη ευαισθησία από όλους μας και από όλα τα κράτη».


Διαβάστε το πλήρες κείμενο της τελευταίας ομιλίας του Ευάγγελου Βενιζέλου στη Βουλή:

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σημερινή συνεδρίαση είναι η τελευταία του Σώματος της Βουλής των Ελλήνων στην οποία μετέχω, καθώς είναι βέβαιον ότι δεν θα είμαι μέλος της Βουλής της επομένης περιόδου. Ζήτησα, λοιπόν, να λάβω τον λόγο, παρότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα στην οποίαν εξακολουθώ να ανήκω έχει ήδη δηλώσει ότι αποχωρεί, γιατί θεωρώ ότι είναι υποχρέωσή μου να απευθυνθώ στην Αίθουσα και το Σώμα για να πω μερικά λόγια αποχαιρετισμού. Συμβαίνει, όμως, σήμερα η Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων να συζητά και να καλείται να ψηφίσει δύο θεμελιώδη νομοθετήματα, τα σχέδια νόμου για την Κύρωση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα της Ποινικής Δικονομίας.

Έχω, λοιπόν, υποχρέωση, όχι τόσο κοινοβουλευτική όσο επιστημονική, ως δάσκαλος του συνταγματικού δικαίου και ως μαθητής του Ιωάννη Μανωλεδάκη, που μας δίδαξε μαζί με πολλούς άλλους και κυρίως μαζί με τον Νίκο Παρασκευόπουλο τη σημασία του ποινικού φιλελευθερισμού, να τοποθετηθώ παρεμπιπτόντως έστω και σύντομα γύρω από τα θέματα αυτά. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι τα νομοθετήματα αυτά του 1950, που φέρουν συμπτωματικώς μία άλλη πολύ σημαντική για μένα υπογραφή, αυτή του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης, Θεμιστοκλή Τσάτσου, λειτούργησαν επί δεκαετίες ως υποδειγματικά νομοθετήματα, αλλά σταδιακά ιδίως ως προς τον Ποινικό Κώδικα διασπάστηκε η δογματική συνοχή του νομοθετήματος, προέκυψε το φαινόμενο του πληθωρισμού των απειλούμενων και επιβαλλόμενων ποινών. Έγιναν για διάφορους λόγους από όλες τις Βουλές όλων των περιόδων νομοθετικές παρεμβάσεις σε σχέση με την έκτιση των ποινών και την υπό όρους απόλυση για λόγους πρακτικούς και τελικά φτάσαμε σε ένα φαινόμενο, το οποίο είναι εξαιρετικά ανησυχητικό και προσβάλλει ευθέως το κράτος δικαίου και το Σύνταγμα της χώρας, φτάσαμε στη βάναυση προσβολή της αρχής της αναλογικότητας στην ίδια την αξιολόγηση των προστατευόμενων έννομων αγαθών.

Υπάρχουν έννομα αγαθά που προστατεύονται με πολύ αυστηρές ποινές, οι οποίες απειλούνται, ενώ αυτά είναι ήσσονος σημασίας σε σχέση με άλλα έννομα αγαθά που προστατεύονται μέσα από διαφορετική ποινική μεταχείριση. Αυτό είναι η καρδιά του προβλήματος και είναι αδιανόητο να συμβαίνει σε ένα σύγχρονο κράτος δικαίου. Συνεπώς, ο εκσυγχρονισμός των κωδίκων είναι απολύτως αναγκαίος, γιατί αν μη τι άλλο πρέπει να υπάρξει εναρμόνιση με το Σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και βεβαίως με τις σύγχρονες αντιλήψεις του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού. Η αρχή της αναλογικότητας και η αρχή της επιείκειας είναι πυλώνες αυτού του πολιτισμού και είμαι πραγματικά υπερήφανος, γιατί το 2001 ως γενικός εισηγητής της αναθεώρησης του Συντάγματος πρότεινα -και έγινε δεκτό- να εισαχθεί ρητά η αρχή της αναλογικότητας στο άρθρο 25, παράγραφος 1 του Συντάγματος.

Ερωτώμενος «από όλη την Αναθεώρηση του 2001, που ήταν σχεδόν ολική, εάν έπρεπε να κρατήσετε μία διάταξη, ποια διάταξη θα κρατούσατε;», είχα πει το εξής. Θα έλεγα ότι η διάταξη αυτή είναι η διάταξη του άρθρου 25 του Συντάγματος. Επιπλέον όλων αυτών υπάρχει μια κοινωνιολογία του δικαίου και μία κοινωνιολογία της δικαιοσύνης που μας λέει ότι ο αυστηρός δικαστής τελικά δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, ακόμη και όταν είναι δυσανάλογος και αναιτιολόγητος, ενώ ο επιεικής δικαστής τελεί υπό τη δαμόκλειο σπάθη του εσωτερικού ελέγχου που είναι η πιο ακραία μορφή προσβολής της λεγόμενης εσωτερικής ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης.

Συμφωνώ με τη διαπίστωση πως δεν πρόκειται για μία νομοθετική πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για μία καθυστερημένη οφειλούμενη ενέργεια που είχε υποχρέωση να πράξει η Κυβέρνηση, όχι μόνο η παρούσα, αλλά και η προηγούμενη, ίσως και πολλές προηγούμενες. Και τιμώ τα παριστάμενα μέλη των Νομοπαρασκευαστικών Επιτροπών, μεταξύ των οποίων βρίσκονται αγαπητοί φίλοι και συνάδελφοι, βρίσκονται εκλεκτοί θεράποντες της δικαιοσύνης, μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, αλλά και μαθητές μου, κάτι που με κάνει ακόμη περισσότερο υπερήφανο. Στο πρόσωπο του κ. Χριστόφορου Αργυρόπουλου, που κατά τη γνώμη μου είναι η ενσάρκωση της αξιοπρέπειας και της ποιότητας στο πεδίο της μαχόμενης δικηγορίας, αλλά και του νομικού πολιτισμού, θέλω να χαιρετίσω και να τιμήσω όλα τα μέλη των Νομοπαρασκευαστικών Επιτροπών, μνημονεύοντας ειδικότερα και τον αγαπητό φίλο Βασίλη Μαρκή, με τον οποίον συμπορευόμαστε σε πολλά ζητήματα. Υπάρχουν επιμέρους αντιρρήσεις. Υπάρχουν προβλήματα. Η νομολογία θα επεξεργαστεί τις νέες διατάξεις. Οι βελτιώσεις θα γίνουν αναγκαστικά, αλλά -προς Θεού- χωρίς να θιγεί η συστηματικότητα και η δογματική συνοχή των νέων Κωδίκων.

Αναμφίβολα, όμως, το συνολικό βήμα είναι και θετικό και αναγκαίο. Παρακολούθησα τα όσα είπε ο κ. Κοντονής και τη συζήτηση για τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ της έναρξης της τυπικής ισχύος και της έναρξης της ουσιαστικής ισχύος του νόμου. Στο πεδίο του ποινικού δικαίου, σύμφωνα με τις αντιλήψεις που έχουν τώρα πια καλλιεργηθεί και επικρατήσει και σύμφωνα με τις αντιλήψεις που διαπερνούν τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που έχει δεχθεί ότι το άρθρο 7 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κατοχυρώνει ρητά και την αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου ποινικού νόμου, δεν μπορεί να υπάρξει καταστρατήγηση της αρχής αυτής μέσω μιας τεχνητής διάκρισης μεταξύ δημοσίευσης και έναρξης ισχύος, δηλαδή μεταξύ τυπικής ισχύος και ουσιαστικής ισχύος του νόμου. Αυτό υφέρπει στη νομολογία. Στις δύο πιο πρόσφατες αποφάσεις του Στρασβούργου, -τις οποίες παρακολουθώ γιατί μέχρι τώρα είμαι ο Γενικός Εισηγητής της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την εφαρμογή των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στα σαράντα επτά κράτη-μέλη του Συμβουλίου και λυπάμαι που η αποχώρησή μου από τη Βουλή στερεί και εμένα προσωπικά, αλλά και τη χώρα, από την ιδιότητα αυτή του Εισηγητού και ελπίζω ο διάδοχός μου να συνεχίσει στην ίδια γραμμή με τη στήριξη των στελεχών της Γραμματείας- τις αποφάσεις Scoppola v. Italy (no. 2) 2009 του μεγάλου τμήματος και Ruban v. Ukraine του 2016 του πέμπτου τμήματος, αποτυπώνεται αυτή η αρχή.

Άρα, θεωρώ ότι πρέπει να προβλεφθεί, αν μη τι άλλο, ότι δεν μπορεί το δικαστήριο να βρεθεί σε αμηχανία εάν δει να δημοσιεύεται ο νόμος, αλλά να μην ισχύει ουσιαστικά. Διότι η αρχή της οικονομίας της δίκης δεν θα του επιτρέψει να εκδώσει μία απόφαση η οποία θα καταπέσει μετά με τα ένδικα μέσα. Άρα, αυτό πρέπει να προβλεφθεί ρητά. Να προβλεφθεί δηλαδή, αν μη τι άλλο, ή η άμεση δημοσίευση και ισχύς ή έστω ότι δεν θα εκδοθούν αποφάσεις παρά μετά την 1η Ιουλίου, για να αποφευχθεί αυτή η αντινομία, η οποία παραβιάζει την ασφάλεια του δικαίου και του άρθρου 7 του Συντάγματος και το άρθρο 7 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Άλλωστε, εάν επηρεάζονται δίκες, -που κατά πάσα πιθανότητα επηρεάζονται- θα επηρεαστούν και στις 10 Ιουνίου και την 1η Ιουλίου και την 16η Σεπτεμβρίου. Οι ίδιες δίκες είναι. Δεν προχωρά με τέτοιους ρυθμούς η ποινική δικαιοσύνη. Δυστυχώς, προχωρά με τραγικά αργούς ρυθμούς. Άρα, δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά, ουσιαστικό αντικείμενο δηλαδή, στη συζήτηση αυτή.

Έρχομαι, όμως, τώρα στο ευθύτερα πολιτικό μέρος της ομιλίας μου αυτής. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η ψήφιση των Κωδίκων θα έπρεπε να έχει γίνει πολύ νωρίτερα, σε πολιτικά ανύποπτο χρόνο, υπό συνθήκες πολιτικής συναίνεσης. Η Κυβέρνηση θα έπειθε τότε ότι σέβεται πραγματικά τον ποινικό φιλελευθερισμό και το κράτος δικαίου. Γιατί θα μου επιτρέψετε να πω ότι οι αντιρρήσεις μου για το αν πράγματι σέβεται τους κανόνες αυτούς είναι πάρα πολύ μεγάλες. Είδαμε τα τελευταία χρόνια να παραβιάζεται συστηματικά στην Αίθουσα αυτή από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό το τεκμήριο αθωότητας. Είδαμε να παραβιάζεται συστηματικά από κυβερνητικούς κύκλους η μυστικότητα της ποινικής προδικασίας, η ίδια η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Η δε κάλυψη των θέσεων του Προέδρου και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου έχει τραυματίσει, ούτως ή άλλως, τη δικαιοσύνη, διότι η κατά χρόνον αρμοδιότητα της Κυβέρνησης γεννάται με την κένωση των θέσεων. Μόνο προπαρασκευαστικές ενέργειες μπορούν να γίνουν πριν, οι οποίες θυμίζω ότι προβλέπονται από απλό νόμο που έχει κριθεί αντισυνταγματικός με πρακτικό της Διοικητικής Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Άρα η κατά χρόνον αρμοδιότητα του Υπουργικού Συμβουλίου γεννάται την 1η Ιουλίου. Την 1η Ιουλίου, όμως, είναι διαλελυμένη η Βουλή και άρα δεν υπάρχει νομιμοποίηση, δεν υπάρχει δηλαδή δεσμός με τη λαϊκή κυριαρχία που να νομιμοποιεί το Υπουργικό Συμβούλιο να παρέμβει στη δομή της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και της διάκρισης των εξουσιών. Το σχήμα είναι πάρα πολύ απλό. Και είμαι βέβαιος ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το έχει υπ’ όψιν του.

Δεν θα μιλήσω σήμερα σε αυτή την αποχαιρετιστήρια ομιλία για το τι έγινε στην τραγική σκευωρία της υπόθεσης Novartis, αλλά οι αναφορές του αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου, κ. Ιωάννη Αγγελή, δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητες. Οι μηνύσεις που υπεβλήθησαν από προστατευόμενο μάρτυρα κατά προστατευομένων μαρτύρων δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητες. Είναι ευτύχημα ότι ο νέος Ποινικός Κώδικας δεν καθιστά επιεικέστερα τα άρθρα 134 και 239, που είναι κρίσιμα για τη διερεύνηση της σκευωρίας αυτής.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αποχωρώ από τη Βουλή των Ελλήνων μετά από είκοσι έξι και πλέον χρόνια συνεχούς και αδιάλειπτης θητείας στα έδρανα αυτά. Εκλέχθηκα Βουλευτής Θεσσαλονίκης, πολλές φορές πρώτος σε σταυρούς προτίμησης, σε 10 διαφορετικές εκλογικές αναμετρήσεις. Υπηρέτησα δεκαεφτά χρόνια την κυβέρνηση και την κυβερνητική πλειοψηφία από διάφορες υπουργικές θέσεις έως και τη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και του κυβερνητικού εταίρου. Έχω διατελέσει Αρχηγός κόμματος και Βουλευτής της αντιπολίτευσης εννέα χρόνια. Και θέλω να ευχαριστήσω την Ελληνική Δημοκρατία, γιατί με τίμησε με τόσο υψηλά αξιώματα. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους Βουλευτές όλων των βουλευτικών περιόδων, και της παρούσας, ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης, για τη συνεργασία και για τις αντιπαραθέσεις, που είναι η ουσία της δημοκρατίας.

Θεωρώ κορυφαία κοινοβουλευτική στιγμή την άσκηση των καθηκόντων του γενικού εισηγητή της αναθεώρησης από το 1995 έως το 2001 και λυπάμαι γιατί έτυχε να είναι κολοβή η σημερινή συνεδρίαση λόγω της αποχώρησης της Μείζονος Αντιπολίτευσης, αλλά και άλλων κομμάτων. Θα ήθελα πραγματικά να απευθυνθώ σήμερα σε όλες και όλους τους Βουλευτές, πρωτίστως όμως να απευθυνθώ στην Αίθουσα. Τα τείχη της Αίθουσας αυτής έχουν αυτιά και μνήμη. Η κοινοβουλευτική ιστορία είναι το πιο σημαντικό ίσως τμήμα της συνολικής ιστορίας του Έθνους, τους δύο αιώνες ζωής του νέου ελληνικού κράτους. Στις κοινοβουλευτικές συζητήσεις και στα Πρακτικά της Βουλής των Ελλήνων συμπυκνώνεται η αγωνία, η εμπειρία, τα επιτεύγματα, οι ήττες και οι νίκες του Έθνους. Είναι το corpus του συνολικού κεκτημένου του τόπου. Τώρα έχω την ευκαιρία να απευθύνομαι όχι μόνο στην Αίθουσα αλλά και στους πολιτικούς μου αντιπάλους, στην απερχόμενη κυβερνητική πλειοψηφία κατά βάση του ΣΥΡΙΖΑ.

Εύχομαι κατ’ αρχάς στην επόμενη Βουλή ως αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ να αντιληφθεί πλήρως τη σημασία της εθνικής ενότητας, όπως αντιλήφθηκε και εκ των πραγμάτων, έστω με μεγάλη καθυστέρηση, τη σημασία του αγώνα που δόθηκε από το 2010 για τη διάσωση της χώρας. Εύχομαι να συνειδητοποιήσει τη σημασία που έχουν τα δικαιώματα της αντιπολίτευσης ως προς τη λειτουργία της Βουλής και των επιτροπών της, τη σημασία και την αξία του κοινοβουλευτικού ελέγχου τώρα που δεν θα νέμεται την εξουσία, να αντιληφθεί την ανάγκη προστασίας και ενίσχυσης του κύρους του Κοινοβουλίου ως συμβολικού τόπου της δημοκρατίας. Αλλά φυσικά αυτό ισχύει και για το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που διεκδικεί να καταλάβει την κυβέρνηση και για τα κόμματα της Ελάσσονος Αντιπολίτευσης που διεκδικούν να παίξουν ρόλο στο θεσμικό οικοδόμημα του τόπου. Πρέπει και αυτά να διδαχθούν εξίσου πολύ και να το αποδείξουν αυτό στην πράξη.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ήταν ελαφρώς καλύτερο από το αναμενόμενο, σε σχέση με την άνοδο του εθνικολαϊκισμού και της ακροδεξιάς και δείχνει μία ενίσχυση του Κέντρου, κυρίως των Φιλελευθέρων και των Πράσινων. Όμως δεν έχει εξαλειφθεί. Το αντίθετο. Η κρίση της ευρωπαϊκής φιλελεύθερης δημοκρατίας, ο κίνδυνος της μετάλλαξής της σε μη φιλελεύθερη, σε αυταρχική δημοκρατία, αυτός ο κίνδυνος εκκινεί από την κρίση νομιμοποίησης και την κρίση αντιπροσώπευσης των πολιτικών και κομματικών συστημάτων. Εκκινεί πάντα ως κρίση του κοινοβουλίου και του κοινοβουλευτισμού. Η απαξίωση της Βουλής και του Βουλευτή οδηγεί αναπόφευκτα στην απαξίωση της δημοκρατίας. Η σύγχρονη δημοκρατία ή είναι αντιπροσωπευτική ή δεν υπάρχει.

Ελπίζω και εύχομαι η Βουλή της επόμενης Περιόδου να ανταποκριθεί στις μεγάλες θεσμικές, εθνικές, κοινωνικές και πολιτικές προκλήσεις που είναι προφανείς, όπως στην Αναθεώρηση του Συντάγματος, την οποία μπορεί να συντελέσει για κρίσιμα θέματα, όπως ο τρόπος εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, με απλή πλειοψηφία. Αυτό συνέβη λόγω της ανιστόρητης αλαζονείας του ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις προειδοποιήσεις μου.

Η δεύτερη μεγάλη υποχρέωση της επόμενης Βουλής είναι η αποκατάσταση του κύρους των θεσμών, της Δικαιοσύνης, των Ανεξάρτητων Αρχών, της Δημόσιας Διοίκησης, η ανάδειξη ενός κράτους λειτουργικού, ευφυούς και αποτελεσματικού. Όμως, το μείζον είναι η υιοθέτηση με την ευρύτερη δυνατή, πολιτική και κοινωνική συναίνεση ενός εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης, ενός νέου κοινωνικού και εθνικού συμβολαίου με μια κοινωνία που αντιλαμβάνεται την ανάγκη των μεταρρυθμίσεων και δεν τις αντιμετωπίζει φοβικά, αλλά φιλικά, γιατί αφορούν και στηρίζουν τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα.

Η χώρα έχει ανάγκη από μεγάλα συστήματα που δυστυχώς δεν διαθέτει πραγματικά. Αναφέρομαι στο τραπεζικό, στο ασφαλιστικό και στο φορολογικό σύστημα. Μόνο έτσι έχει νόημα η συζήτηση για ανταγωνιστικότητα, κάλυψη του επενδυτικού κενού, υπέρβαση της στασιμοχρεοκοπίας και της αναιμικής ανάπτυξης, αποφυγή του δημοσιονομικού κενού και διασφάλιση δημοσιονομικού χώρου. Αυτά προϋποθέτουν πρωτίστως διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής και ανασύσταση της μεσαίας τάξης. Θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά όλες και όλους προσωπικά, τον Πρόεδρο της Βουλής, τα μέλη του Προεδρείου, τα υπηρεσιακά στελέχη του Σώματος. Δεν θα είμαι, όπως είπα, μέλος της επόμενης Βουλής. Όμως, είμαι και θα είμαι πάντα μάχιμος και ενεργός πολίτης και πιστεύω ότι αυτό είναι ό,τι σημαντικότερο μπορεί να κάνει κάποιος σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα όπως το δικό μας. Σας ευχαριστώ. (Χειροκροτήματα)».

Source link

Ροή Ειδήσεων

ΥΦΕΘΑ: Δεν φοβόμαστε. Πάντα έτοιμες οι Ένοπλες Δυνάμεις!

Γράφει η Μαρία Χονδρογιάννη, Δημοσιογράφος Επιστρέφοντας από το Καστελόριζο όπου παρέστει στις εκδηλώσεις για την απελευθέρωση του νησιού...

Η άνοδος στη τιμή του πετρελαίου βάζει φωτιά στα καύσιμα • Tvkosmos

H κρίση στον Περσικό Κόλπο με την άνοδο στη τιμή του πετρελαίου βάζει φωτιά στα καύσιμα με τους φόβους να εντείνονται και για την Ελλάδα. Σχετικές...

Ποινική δίωξη με 4 κατηγορίες στον 28χρονο που σκότωσε γιαγιά και εγγονό

Ποινική δίωξη με 4 κατηγορίες στον 28χρονο που σκότωσε γιαγιά και εγγονό ΑρχικήΕλλάδαΠοινική δίωξη με 4 κατηγορίες στον 28χρονο που σκότωσε γιαγιά και εγγονό Source link...

Χατζηδάκης: Κανένας λόγος πανικού από την εκτόξευση της τιμής του πετρελαίου

«Δεν υπάρχει λόγος πανικού ή αποσταθεροποίησης της αγοράς»,...

Στήριξη σε Νταμπίζα-Δώνη, ευθύνες σε παίκτες • Tvkosmos

Την πλήρη στήριξη στους Νίκο Νταμπίζα και Γιώργο Δώνη εξέφρασε η ΠΑΕ Παναθηναϊκός, με ανακοίνωση που εξέδωσε, μετά τη συνάντηση των δύο με τον...