Την τελευταία του ζαριά με στόχο την πολιτική του επιβίωση θα ρίξει μέσα στο 2021 ο Αλέξης Τσίπρας, εγκλωβισμένος στα σημερινά του αδιέξοδα και με την κοινή γνώμη να του έχει γυρίσει εδώ και πολύ καιρό την πλάτη.

Αν και οι μετρήσεις καταγράφουν μια μικρή φθορά της Κυβέρνησης, εντούτοις ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να “τσιμπήσει”, καθώς βρίσκεται απομακρυσμένος από τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και εγκλωβισμένος σε παλαιοκομματικές πρακτικές που αφήνουν κάθε σκεπτόμενο πολίτη αδιάφορο.

Οι εσωκομματικές αναταράξεις και η απουσία μιας αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης δεν του αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για ανάκαμψη και επιστροφή σε τροχιά εξουσίας, καθώς οι λανθασμένες στρατηγικές κοστίζουν ακριβά σε ένα κόμμα που ναι μεν θέλει να συμμετέχει στο βασικό δίπολο της ελληνικής κεντρικής πολιτικής σκηνής αλλά συμπεριφέρεται σαν ένα γκρουπούσκουλο του παρελθόντος που μόνο λίγους κομματικούς εγκάθετους ή κάποιους αλαλάζοντες ακραίους (σαν τους εισβολείς στο Αμερικανικό Καπιτώλιο) μπορεί να συγκινήσει.

Την ίδια ώρα τα πονηρά και σκόπιμα ανοίγματα της Κουμουνδούρου στο ΠΑΣΟΚ πέφτουν στο κενό, ενώ ο σοβαρός και σκεπτόμενος κόσμος της Κεντροαριστεράς έχει γυρίσει οριστικά και αμετάκλητα την πλάτη σε έναν πολιτικό αριβίστα που βάζει πάνω απ όλα το προσωπικό του συμφέρον και τον-με κάθε μέσο-έλεγχο των αρμών της εξουσίας.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ο αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης χρειάζεται να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι έχασε δια παντός το τρένο της επιστροφής στο Μέγαρο Μαξίμου και ότι οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι περιμένουν την κατάλληλη χρονική ευκαιρία για να τον θέσουν δια παντός σε πολιτική καραντίνα.





Προηγούμενο άρθροΕπικοινωνία Φον ντερ Λάιεν-Ερντογάν εν μέσω τουρκικών προκλήσεων

Source link