Γράφει ο Αθανάσιος Καμηλάρης

Άς κάνουμε έναν απολογισμό μετά την κακοκαιρία που κτύπησε την Χώρα το τελευταίο τριήμερο:

Το μέτρο σύγκρισης θα πρέπει να είναι το μέγεθος της κακοκαιρίας και το τί συνέβαινε τα περασμένα χρόνια.

Όσο αφορά το μέγεθος δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να θυμάται ίδιας έντασης και διάρκειας χιονόπτωση στα τελευταία 20 χρόνια.

Το τι έγινε τώρα:
Ο Χρυσοχοϊδης πήρε το ρίσκο να κλείσει για πρώτη φορά την Εθνική οδό πρός Θεσσαλονίκη.
Κατά γενική ομολογία το ρίσκο αυτό του βγήκε και φέτος αποφύγαμε τους εγκλωβισμούς και την ταλαιπωρία των πολιτών κλεισμένων για ώρες μέσα στα αυτοκίνητα.
Η ένσταση της αντιπολίτευσης ήταν ότι πουθενά στην Ευρώπη δεν κλείνουν τα Εθνικά δίκτυα με τέτοιες συνθήκες.
Θα συμφωνήσω αλλά τους διαφεύγει μια σημαντική “λεπτομέρεια”.
Σε όλα τα Κράτη της Β. Ευρώπης είναι υποχρεωτική η τοποθέτηση χειμερινών ελαστικών σε όλα τα αυτοκίνητα από 1/11 έως 1/5.
Έτσι δεν χρειάζονται οι αλυσίδες, που το σταμάτημα για την τοποθέτησή τους είναι αυτό που κλείνει τον δρόμο.

Εδώ δεν μπορούμε να υποχρεώσουμε κάτι τέτοιο γιατί για 5 ημέρες χιονιού τον χρόνο θα ήταν υπερβολικό και οι αντιδράσεις θα είναι δικαιολογημένες.
Έτσι λοιπόν δεν έχει κανένα νόημα η Εθνική οδός να είναι ανοιχτή στα λόγια και στην ουσία να κλείνει μετά απο 2-3 ώρες από εγκλωβισμένους.

Ένα άλλο πρόβλημα που προέκυψε ήταν οι διακοπές ρεύματος λόγω πτώσεως δέντρων υπό το βάρος του μεγάλου όγκου χιονιού.

Ελπίζω πλέον οι ΟΤΑ σε συνεργασία με το Δασαρχείο να αποφασίσουν να κόψουν τα δένδρα που γέρνουν επικίνδυνα πάνω από καλώδια.
Αυτό δεν είναι δουλειά της οποιασδήποτε κυβέρνησης.

Κακοκαιρίες και καταστροφές θα έχουμε και στο μέλλον αλλά κάθε πάθημα θα πρέπει να γίνεται μάθημα.

Η φωτογραφία είναι του 2017 όταν πολλοί πολίτες έμειναν εγκλωβισμένοι για πολλές ώρες στα αυτοκίνητά τους.