Ένα κοινό όραμα φαίνεται πως έχουν επί αρκετές δεκαετίες Λέριοι και Καλύμνιοι, με φόντο την απρόσκοπτη και εύκολη μετακίνηση μεταξύ των δύο νησιών του νοτιοανατολικού Αιγαίου.
Το έργο αυτό εξαγγέλθηκε στις αρχές της νέας χιλιετίας από τον κ. Φώτη Κωστόπουλο ο οποίος το περιέλαβε στο πρόγραμμά του ως υποψήφιος Νομάρχης Δωδεκανήσου το 2002 πού όμως δεν είχε τύχη αφού δεν κατάφερε να εκλεγεί Νομάρχης Δωδεκανήσου στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2002
Οι κάτοικοι των νησιών οραματίζονται ένα σύμπλεγμα γεφυρών το οποίο ουσιαστικά θα ενοποιήσει τα δύο νησιά, και θα τα καταστήσει ακόμα πιο ελκυστικούς τουριστικούς προσδιορισμούς, προσδίδοντάς τους σημαντικά αναπτυξιακά οφέλη.
Πρόκειται για ένα μεγαλεπήβολο έργο που αποτελεί πάγιο αίτημα των δύο νησιών για πολλά χρόνια. Το 2018, μάλιστα, η εν λόγω πρόταση επανήλθε στο προσκήνιο, ανασυρθείσα από ιδιώτη, ο οποίος δημοσίευσε και σχετική μελέτη που έχει σταλεί και στους αρμόδιους φορείς.

 

Ειδικότερα, προτείνεται η κατασκευή οδικού περάσματος μέσω συμπλέγματος γεφυρών που θα ενώνει τα δύο νησιά, διατρέχοντας παράλληλα, τις υπάρχουσες βραχονησίδες Μεγάλο Γλαρονήσι, Μικρὸ Γλαρονήσια και Βελόνα.

Σύμφωνα με τη μελέτη, η μεγαλύτερη γέφυρα θα έχει μήκος 760 μέτρα, ενώ το μέγιστο βάθος της προτεινόμενης διαδρομής είναι 60 μέτρα.

Όπως αναφέρει η μελέτη η απόσταση μεταξύ των ακτών της Λέρου και της Καλύμνου ανέρχεται σε 2.070 μέτρα, ενώ έχει προσδιοριστεί βάσει των εργαλείων που προσφέρει το πρόγραμμα Google Earth.

Επισημαίνεται, επίσης, ότι η ζεύξη Καλύμνου – Λέρου μπορεί να επεκταθεί αργότερα προς το νότο με τη ζεύξη Καλύμνου – Πλάτης – Ψερίμου.

Στη μελέτη του ιδιώτη περιλαμβάνονται και άλλες δυάδες νησιών προς ζεύξη, και συγκεκριμένα:

– Άνδρος – Τήνος
– Μήλος – Κίμωλος
– Φολέγανδρος – Σίκινος

Η ζεύξη των προαναφερθέντων νησιών μέσω γεφυρών θα σηματοδοτούσε τη δημιουργία ισχυρότερων συγκροτημάτων τα οποία θα αποτελούσαν πρόσφορους στόχους για μεγάλα επενδυτικά προγράμματα, θα δημιουργούσαν νέες θέσεις εργασίας, θα προσέλυαν νέους κατοίκους και θα συνάβελαν στον εξορθολογισμό των ακτοπλοϊκών συνδέσεων.

Σημειώνεται ότι ο ιδιώτης αποσαφηνίζει ότι η διαδρομή πάνω στις βραχονησίδες έχει μετρηθεί ως ευθεία, ενώ μπορεί να είναι μέχρι και 33% μεγαλύτερη λόγω των όποιων υψομετρικών διαφορών.

Τέλος, παραδέχεται πως δεν είναι τεχνικός και ως εκ τούτου κρίνεται αδύνατο να γίνει ασφαλής υπολογισμός των προϋπολογισμών των έργων. Εντούτοις, υποστηρίζει ότι μια γέφυρα αντίστοιχων προδιαγραφών και ίσου μήκους (2,88 χλμ.) με αυτή του Ρίου – Αντιρρίου θα απαιτούσε 270 εκατ. ευρώ. Σημειώνεται δε ότι το κόστος της γέφυρας Χαρίλαος Τρικούπης ανήλθε στα 630 εκατ. ευρώ. Η πλήρης μελέτη παρουσιάζεται εδώ.