Αρχική Πολιτική Χωρίς πρόγραμμα, με fake new και ρίχνοντας ευθύνες στους άλλους, ο Τσίπρας...

Χωρίς πρόγραμμα, με fake new και ρίχνοντας ευθύνες στους άλλους, ο Τσίπρας προσπαθεί να γυρίσει το παιχνίδι

Χωρίς αμφιβολία, οι εφημερίδες που πρόσκεινται σε κάποιο κόμμα έχουν πάντα μία πίεση να δίνουν έναν αισιόδοξο τόνο, ακόμη και εάν η πραγματικότητα συνηγορεί προς το αντίθετο.

Πως αλλιώς μπορούν να ερμηνευτούν πρωτοσέλιδα ρεπορτάζ και τίτλοι που παρά το γεγονός ότι απομένουν μόλις τρεις εβδομάδες πριν τις εκλογές, ότι ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ικανοί να γυρίσουν το… ματς.

Μόνο που όπως ξέρουν όσοι έχουν παρακολουθήσει έστω και ελάχιστους αγώνες ποδοσφαίρου, το εάν μπορεί να γυρίσει το ματς είναι συνάρτηση του σκορ και του χρόνου που απομένει. Και με 9,3 μονάδες διαφορά και τρεις εβδομάδες μόνο μέχρι τις εκλογές τα περιθώρια μάλλον είναι στενά.

Σε αντίθεση με τις πρώτες του τοποθετήσεις, πλέον ο Αλέξης Τσίπρας παραδέχεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπέστη πραγματική ήττα στις πρόσφατες τριπλές εκλογές.

Μόνο που ως προς την κατανόηση των αιτιών της ήττας, κυρίως στάθηκε στο ζήτημα της «κούρασης ενός λαού που βίωσε τόσα χρόνια κρίσης».

Αυτό δείχνει να είναι τώρα το τρέχον ερμηνευτικό σχήμα εντός του κυβερνώντος κόμματος. Σύμφωνα με αυτό, ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε τη βασική δέσμευση που ανέλαβε το 2015, δηλαδή να εφαρμόσει το μνημόνιο με σχετικά μικρότερο κόστος και μετά να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια, όμως ο λαός ήταν ταυτόχρονα και «κουρασμένος», ενώ προσδοκούσε να είχε δει μια γρηγορότερη βελτίωση της ζωής του από ό,τι ήταν πραγματικά εφικτό.

Μόνο που αυτό το σχήμα ισοδυναμεί με μια εκλεπτυσμένη παραλλαγή του σχήματος που ακούστηκε τις πρώτες μέρες μετά τις ευρωεκλογές, όταν εκπρόσωποι του κυβερνώντος κόμματος περίπου εγκαλούσαν τους ψηφοφόρους που δεν αντιλήφθηκαν το έργο της κυβέρνησης και ψήφισαν υπό το βάρος της… πλάνης τους.

Ούτε είναι τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός επέμεινε ότι δεν είχε μεγάλο κόστος από τη Συμφωνία των Πρεσπών ή ότι θεώρησε περίπου δευτερεύοντα τα ζητήματα ύφους και ήθους της εξουσία ή την αλαζονεία που επέδειξαν διάφορα στελέχη του.

Μόνο που όλα αυτά φανερώνουν μια έως και ανεπίτρεπτη αδυναμία κατανόησης του εκλογικού σώματος. Οι ψηφοφόροι ούτε πεπλανημένοι είναι, ούτε… αδικούν την κυβέρνηση. Ούτε αποτελεί η κούραση το βασικό στοιχείο της πολιτικής συμπεριφοράς τους.

Οι ψηφοφόροι αυτοί έδωσαν εμπιστοσύνη τον Ιανουάριο του 2015 στο αντιμνημονιακό πρόγραμμα της κυβέρνησης, τη στήριξαν στο δημοψήφισμα να προχωρήσει σε ρήξη ή έστω ανυπακοή στην Τρόικα και τον Σεπτέμβριο του 2015 πίστεψαν ότι θα μπορούσε η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα να συνδυάσει το Μνημόνιο με ένα «παράλληλο πρόγραμμα» κοινωνικών μέτρων.

Αντί για αυτό αντιμετώπισαν την πλήρη εφαρμογή ενός Μνημονίου που σε λίγα διέφερε από τα προηγούμενα, είδαν νέους γύρους φορολογικών μέτρων, διαπίστωσαν την επέκταση της ελαστικής εργασίας και ένιωσαν ένα ύφος και ήθος της εξουσίας αρκετά μακρινό από το «ηθικό πλεονέκτημα» της αριστεράς.

Όλα αυτά οδήγησαν αρκετούς από αυτούς να αισθάνονται πλέον αποξενωμένοι από τον ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα με έναν τρόπο που δύσκολα μπορεί να αντιστραφεί απλώς με κάποιες παροχές.

Ο πρωθυπουργός, ακολουθώντας και εδώ έναν τόνο που έχουν επιλέξει και άλλα κυβερνητικά στελέχη, παραδέχεται πλέον δημοσίως ότι τα μέτρα της κυβέρνησης έπληξαν τη μεσαία τάξη, μια τοποθέτηση που στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου αρκετά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούσαν να αποκρούσουν, παρότι ήταν ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και ο Γιώργος Χουλιαράκης που εδώ και καιρό είχαν παραδεχτεί ότι πήραν μέτρα σε βάρος της μεσαίας τάξης για να μπορέσουν να στηρίξουν τα πιο φτωχά στρώματα της κοινωνίας.

Όμως, και εδώ ο πρωθυπουργός απέφυγε να αναμετρηθεί με το βάρος της ευθύνης της δικής του κυβέρνησης, μεταθέτοντάς την στις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Αυτό αποτυπώθηκε και σε πρόσφατη αποστροφή του ότι το 83% των φόρων στη μεσαία τάξη επιβλήθηκε από έως το 2014 και άρα η ευθύνη της δικής του κυβέρνηση φέρει μικρό μέρος ευθύνης.

Ούτε είναι τυχαίο ακόμη και εντός της παραδοχής ότι δέχτηκε πλήγματα η μεσαία τάξη επέμεινε ότι «ζητήσαμε προσωρινά αυτοί που είχαν τη δυνατότητα να βάλουν πλάτη σε αυτούς που δεν είχαν καθόλου […] Αναγκαστήκαμε, χωρίς να υιοθετούμε την ιδιοκτησία αυτών των πολιτικών, να μοιράσουμε με δικαιοσύνη τα βάρη για να βγούμε από τη χαράδρα και να βγούμε σε ξέφωτο».

Η στρατηγική αμηχανία του πρωθυπουργού, αλλά και συνολικά του ΣΥΡΙΖΑ, αποτυπώθηκε και στη διαρκή επίθεση του στην αξιωματική αντιπολίτευση και για τα πεπραγμένα και για το πρόγραμμά της.

Αυτό στηρίζεται στην εκτίμηση ότι εάν σπείρουν ένα γενικευμένο κλίμα φόβου για την επικείμενη κυβέρνηση της ΝΔ, αυτό θα οδηγήσει ένα μέρος των ψηφοφόρων στο να επανακάμψουν προς τη μεριά του κυβερνώντος κόμματος.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός «υπενθύμισε» ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως υπουργός, είχε προχωρήσει σε «3000 απολύσεις εκπαιδευτικών» και είχε θεσπίσει «τιμωρητική αξιολόγηση», σκοπεύοντας προφανώς και στην επανασυσπείρωση του τμήματος εκείνου των δημοσίων υπαλλήλων που στις πρόσφατες εκλογές είχαν ψηφίσει υπέρ της ΝΔ.

Η ίδια στρατηγική αποτυπώνεται, ειδικά σε αυτή τη φάση της προεκλογικής εκστρατείας στη διαρκή επίκληση μιας «κρυφής ατζέντας» της ΝΔ.

Προφανώς δεν μπορούν να βρουν τόσο τρανταχτές ενδείξεις στο πρόγραμμα της ΝΔ, ώστε να στηρίξουν τη «στρατηγική του φόβου», και άρα προκρίνουν την αντίληψη ότι η ΝΔ έχει μια κρυφή ατζέντα επιθετικών μέτρων που θα την εφαρμόσει εάν πάρει την εξουσία.

Όμως, κατά τον πρωθυπουργό, στοιχεία αυτής της ατζέντας «τους ξεφεύγουν και τα ομολογούν», υποστηρίζοντας ότι από τις δηλώσεις του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης για το οκτάωρο ή την επταήμερη λειτουργία των επιχειρήσεων έως τις παρεμβάσεις του κ. Στουρνάρα, της κ. Ξαφά και του κ. Βρούτση, προκύπτει το πραγματικό πρόγραμμα της ΝΔ.

Όλα αυτά συγκεφαλαιώθηκαν από τον πρωθυπουργό στη διατύπωση του βασικού διλήμματος των εκλογών που σύμφωνα με τον πρωθυπουργό ορίζεται ως εξής: «Το ερώτημα είναι εάν θα είναι [ενν. μια κυβέρνηση] με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ ή μια κυβέρνηση συντηρητική που θα γυρίσει τη χώρα πίσω».

Μόνο που αυτό που παραβλέπει ο πρωθυπουργός είναι ότι τα διλήμματα στην πολιτική δεν μπορούν να τίθενται μόνο με όρους αρνητικού προσδιορισμού του ενός πόλου. Χρειάζεται και η θετική προοπτική. Και αυτό που ο πρωθυπουργός ονόμασε «κούραση», στην πραγματικότητα ήταν μια βαθύτερη δυσαρέσκεια και απογοήτευση για ένα κόμμα που δεν κατέρχεται στον εκλογικό στίβο τόσο με το πρόγραμμα που προτείνει ή υπόσχεται, όσο με το βάρος της εμπειρία από τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης.

Και εάν μετά από τέσσερα χρόνια στην εξουσία, ένα κόμμα βλέπει ότι χάνει σε επιρροή και βρίσκεται πολύ πίσω από το αντίπαλο, τότε είναι μάλλον είναι αδύνατο να «γυρίσει το ματς».

Source link

Ροή Ειδήσεων

«Θα κερδίσουμε τον Ερυθρό Αστέρα» • Tvkosmos

Την πίστη του ότι ο Ολυμπιακός θα κερδίσει τον Ερυθρό Αστέρα την Τετάρτη στο Καραϊσκάκη και θα συνεχίσει στην Ευρώπη, διατράνωσε ο Γιώργος Μασούρας Σχετικές...

Η συγκινητική στιγμή με τον Δημητριάδη και τον γιο του

Mε κάθε λεπτομέρεια του 13ου Συνεδρίου της Νέας...

Κοβάσεβιτς: «Φαβορί ο Ολυμπιακός»

Διαβάστε στην Άποψη: «Ο Μαρινάκης έχει δώσει κύρος στην ομάδα του Πειραιά» Η ανάρτηση - Κοβάσεβιτς: «Φαβορί ο Ολυμπιακός» - δημοσιεύτηκε στο iapopsi.gr Source link