Γράφει ο Αθανάσιος Καμηλάρης

Τώρα που ζούμε μιά κάποια κανονικότητα παρά την πανδημία, μας φαίνεται περίεργο που μερικοί που χρωστάνε της Μιχαλούς υποκαθιστούν το Κράτος και προβαίνουν σε ιδιότυπα δικαστήρια.

Το αυγό του φιδιού όμως εκκολάφθηκε από πολύ πρίν.

Λαϊκά Δικαστήρια είχαμε στην Πλατεία Συντάγματος για να “καταδικάσουν” τον Κλίντον που επισκέπτετο την Ελλάδα και αργότερα τραπεζάκια των “Αγανακτισμένων” που έκαναν δήθεν διάλογο με τους πολίτες και κατέληγαν σε λαϊκές καταδίκες της τότε κυβέρνησης και της Ε.Ε..
Βλέπετε όμως αυτά ήταν τα “ιερά τέρατα” της Αριστεράς και δεν τολμούσε κανείς τότε να πεί ότι η Μιχαλού είχε λαμβάνειν και από αυτούς!
Και όχι μόνον κανείς δεν εξεπλάγει αλλά ο “σοφός” Λαός τους ανέθεσε να κυβερνήσουν την Χώρα για 4.5 χρόνια.
Οι περισσότεροι από αυτούς έγιναν και πρωτοκλασσάτοι υπουργοί,τρομάρα μας!


Τώρα πέφτουμε όλοι από τα σύννεφα, λες και δεν γνωρίζουμε ότι από τότε η Αριστερά με την Ακροδεξιά είναι συγκοινωνούντα δοχεία με κοινές μεθόθους αντισυστημικότητας και πολλές φορές μοιραζόμενοι τον ίδιο χώρο όπως την πάνω και την κάτω πλατεία Συντάγματος στο δήθεν κίνημα των αγανακτισμένων.

Η ασθενής πολιτική μνήμη του Λαού μας είναι το αίτιο των επαλαμβανόμενων λάθος επιλογών προσώπων και κομμάτων που ενισχύουν το λαϊκισμό.

Όσο τα κόμματα που βασίζονται στον λαϊκισμό συγκεντρώνουν αθροιστικά πάνω από 20% του εκλογικού σώματος, τόσο θα υπάρχει μία τροχοπέδη για την πορεία της Χώρας πρός την ανάπτυξη και την ευημερία.

Και πρέπει να γνωρίζουμε ότι αυτό έχει άμεση επίπτωση στην βελτίωση της οικονομικής κατάστασης και στην καθημερινότητα του κάθε πολίτη ξεχωριστά.