Από πολλά κύματα πέρασε ο πρώτος ανασχηματισμός της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αλλά έστω κι έτσι επιβεβαίωσε δύο πράγματα. Αφενός, το κλισέ ότι ο χρόνος πραγματοποίησής του είναι ένα προνόμιο «έκπληξης» που κρατά για τον εαυτό του ο εκάστοτε πρωθυπουργός. Αφετέρου, ότι δεν έπεσαν έξω οι πληροφορίες που ήθελαν τις αλλαγές μικρές το δέμας, αλλά κομβικές σε πολιτική ουσία.

Του Νίκου Τσαγκατάκη

Ανέκαθεν, οι ανασχηματισμοί των κυβερνητικών σχημάτων ανέδυαν μία οσμή παραπολιτικής ίντριγκας: ποιος βρέθηκε στην black list του αρχηγού, ποιος είναι ο «εκλεκτός» που προτιμήθηκε, ή ποιος είναι ο άτυχος που τον αδίκησε η καραμπόλα κι άλλαξε πόστο. Ενίοτε είχαν και… γλωσσοπλαστική χροιά, όπως ο όρος «αναδόμηση» που εφηύρε ο Ανδρέας Παπανδρέου, αλλά και το πιο περιφραστικό «λειτουργική βελτίωση του κυβερνητικού σχήματος», που λάνσαρε πριν από λίγα 24ωρα ο νυν πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Η αλήθεια είναι ότι αν ο τελευταίος χαρακτηρισμός αξιολογηθεί με βάση το εύρος και την ουσία των αλλαγών που ανακοινώθηκαν το πρωί της περασμένης Τρίτης, τότε αποδίδει με απόλυτη ακρίβεια την πραγματικότητα. Ότι, δηλαδή, οι πινελιές ήταν «τόσο, όσο» προκειμένου να αποκτήσει νέα πνοή η κυβέρνηση ενόψει των δύσκολων συνεπειών που «γεννά» η συνεχιζόμενη πανδημία του κορωνοϊού σε τομείς όπως η οικονομία –κυρίως– και η δημόσια Υγεία.

Οι 2+3 αλλαγές

Υπό αυτό το πρίσμα, προέκυψαν οι δύο αναβαθμίσεις, αυτές του Θεόδωρου Σκυλακάκη μέχρι πρότινος υφυπουργού και νυν αναπληρωτή ΥΠ.ΟΙΚ., και του Νίκου Παπαθανάση, ο οποίος προήχθη σε αναπληρωτή υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων, αρμόδιο για τις Ιδιωτικές Επενδύσεις και τις Συμπράξεις του Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα.

Φύλλο πορείας, όμως, για να παρουσιαστούν σε υπουργικές «μονάδες» δόθηκαν και σε άλλα τρία πρόσωπα που αποτέλεσαν και τις εκπλήξεις του μίνι ανασχηματισμού. Πρόκειται για τον εξωκοινοβουλευτικό Παναγιώτη Τσακλόγλου, που τοποθετήθηκε στη θέση του υφυπουργού Εργασίας, με την αρμοδιότητα των θεμάτων Κοινωνικής Ασφάλισης (σ.σ. η θέση είχε… ορφανέψει όταν μετακινήθηκε ο Νότης Μυταράκης στο επανιδρυθέν υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου), τη «γαλάζια» βουλευτή από τη Β΄ Αθηνών, Ζωή Ράπτη, που ανέλαβε τη θέση της υφυπουργού Υγείας, με αρμοδιότητα τα θέματα Ψυχικής Υγείας, καθώς και τον βουλευτή Κορινθίας της Ν.Δ., Νικόλαο Ταγαρά, που χρίστηκε υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Περιβάλλοντος.

Το μήνυμα

Θα ήταν άδικο να αρκεστεί κάποιος στα παραπολιτικά κουτσομπολιά που π.χ. ανέγνωσαν τις αναβαθμίσεις Σκυλακάκη – Παπαθανάση σε δύο κομβικά παραγωγικά υπουργεία ως έμμεση υποβάθμιση (διά της αφαίρεσης αρμοδιοτήτων) των προϊσταμένων τους υπουργών Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα και Ανάπτυξης Άδωνι Γεωργιάδη. Εξίσου άδικο θα ήταν να αναλώσει κάποιος και περισσότερη φαιά ουσία από όση της αξίζει στην επισήμανση ότι λ.χ. ο καθηγητής Τσακλόγλου είναι η νέα κεντροαριστερή «μεταγραφή» του Κυριάκου Μητσοτάκη, που έχει διατελέσει σύμβουλος και του Γιώργου Παπανδρέου (την περίοδο 2010-2011), αλλά και του Λουκά Παπαδήμου στην περίοδο της συγκυβέρνησης Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ (Νοέμβριος 2011 – Μάιος 2012) ή ακόμα χειρότερα να κάτσει να διασταυρώσει το αν η κα Ράπτη είναι ή δεν είναι καλή φίλη της Μαρέβας Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη.

ΔΕΝ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ… ΠΑΓΚΟ ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΦΕΔΡΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ «ΣΤΡΑΒΗ ΣΤΗ ΒΑΡΔΙΑ» – ΑΝ, ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΟΠΟΙΑ ΜΟΡΦΗ ΕΛΘΕΙ ΑΥΤΗ

Και το άδικον ενός εκάστου των παραπάνω δεν σχετίζεται με το αν είναι αβάσιμες ή μη οι φήμες. Πάντα έχει νόημα το διάβασμα πίσω από τις γραμμές και δεν ανακαλύπτει την πυρίτιδα όποιος ισχυρίζεται ότι στο πλαίσιο πολιτικών επιλογών όπως είναι ένας ανασχηματισμός δεν λαμβάνονται υπόψη οι εσωκομματικές ισορροπίες. Συνέβαινε, συμβαίνει και θα συμβαίνει πάντα αυτό, ειδικά όταν ένας κομματικός «οργανισμός» όχι απλώς πολιτεύεται αλλά κυβερνά.

Αλλά αυτά μοιάζουν να υπολείπονται σε σημασία μπροστά στη βασική στόχευση της κίνησης Μητσοτάκη. Ποια ήταν αυτή; Στον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού που δεν θα συνοδευτεί από την πολιτική ραστώνη άλλων εποχών, ο πρόεδρος της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας θέλησε επί της ουσίας να σχεδιάσει πέντε ομόκεντρους κύκλους και να συμβολίσει με καθένα από αυτούς την Οικονομία, τις Επενδύσεις, τα Εργασιακά/Ασφαλιστικό, την Υγεία και το Περιβάλλον. Δηλαδή, τους βασικούς άξονες όπου θα πρέπει να ενταθεί το έργο της «γαλάζιας» διακυβέρνησης για το επόμενο μεσο-μακροπρόθεσμο διάστημα.

Είχε φυσικά προηγηθεί το σχετικό τσεκάρισμα (και δεν το κρύβουν από το Μαξίμου) των κενών-ανορθογραφιών που είχαν δημιουργηθεί μετά από ένα 12μηνο διακυβέρνησης, που σημειωτέον δεν ήταν και τόσο ανέφελο –το αντίθετο μάλιστα– όσο φαινόταν όταν η Νέα Δημοκρατία επανήλθε στην εξουσία. Τα κενά, λοιπόν, καλύφθηκαν με τον τρόπο που θεώρησε καλύτερο ο πρωθυπουργός και δόθηκε το σύνθημα να σηκωθούν τα μανίκια.

Αν, τώρα, οι λύσεις ήταν οι καλύτερες δυνατές, αυτό θα φανεί στο… χειροκρότημα. Άλλωστε, με χρονικό ορίζοντα το εξαιρετικά δύσκολο φθινόπωρο και χειμώνα που έχει μπροστά της η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν αποκλείεται να κρατήθηκαν στον… πάγκο κάποιες εφεδρείες για την επόμενη «στραβή στη βάρδια» – αν, όποτε και με όποια μορφή έλθει αυτή.

Source link