Γράφει ο Αθανάσιος Καμηλάρης

Διαβάζοντας διάφορα άρθρα εγκύρων αναλυτών εσωτερικού και εξωτερικού, κράτησα μιά θεωρία που φαίνεται να δίνει εξήγηση, σχετικά για την ένταση που έδειξε η Ελληνική πλευρά μέσω του Νίκου Δένδια, κατά την διάρκεια της συνέντευξης Τύπου με τον Τσαβούσογλου.

Εκείνο που είχε μεγάλη σημασία ήταν η εκτός προγράμματος και την τελευταία στιγμή πρόσκληση του Ερντογάν στον Δένδια, την οποία η Ελληνική πλευρά δεν θα μπορούσε να αρνηθεί.

Η Τουρκία προσπάθησε να δώσει ένα μήνυμα στους συμμάχους που έχει δημιουργήσει τον τελευταίο καιρό η Ελλάδα και ιδίως στις Αραβικές Χώρες, ότι δεν αξίζει να τα “σπάσουν” με την Τουρκία πρός χάριν της Ελλάδος, διότι Τουρκία και Ελλάδα κατά κάποιον τρόπο θα τα “βρούν” και θα εξομαλυνθούν οι σχέσεις, όπως στο παρελθόν, παραμένοντας τα “διμερή” προβλήματα.

Δεν υπάρχει χειρότερη κατάσταση από το να νοιώσουν οι σύμμαχοί μας ότι είμαστε “μπόσικοι” και ότι έχουμε μυστικές συνομιλίες με την Τουρκία.

Σε αυτήν την παγίδα δεν έπεσε η Ελληνική πλευρά και ο Δένδιας με γλώσσα που υπερβαίνει τα διπλωματικά δεδομένα, άρπαξε την ευκαιρία στην πρώτη πρόκληση του Τσαβούσογλου και του τα είπε “χύμα και τσουβαλάτα” στέλνοντας ένα μήνυμα στους συμμάχους μας ότι η κατάσταση είναι η ίδια και αμετάβλητη.

Δεν ήταν καθόλου τυχαία και διαδικαστική η επικοινωνία που είχε ο Δένδιας με τον Πρωθυπουργό, αμέσως μετά την συνάντηση με τον Ερντογάν και πρίν την συνέντευξη Τύπου με τον Τσαβούσογλου.

Σε οποιαδήποτε άλλη εποχή τα διεθνή ΜΜΕ και οι φιλοτουρκικές Ευρωπαϊκες κυβερνήσεις, θα είχαν ενοχοποιήσει την Ελλάδα για τορπιλισμό των συνομιλιών.
Πουθενά δεν αναφέρθηκε κάτι τέτοιο και έμειναν όλοι στον “καυγά” on camera των δύο υπουργών εξωτερικών.

Τα σημάδια είναι αισιόδοξα και δεν κρύβω το αίσθημα της ανακούφισης που ένοιωσα, όταν αυτήν την φορά δεν άκουσα ξανά την “ξύλινη” γλώσσα της διπλωματίας από την Ελληνική πλευρά στο καυτό θέμα που μας βασανίζει από το 1974!